Aan mijn dochter wel te verstaan! Ze heeft hem ontdekt en wil hem het liefst voor haar alleen hebben. Ze kan dan ook goed boos worden als ze van deze mama moet stoppen. Ze mag hem namelijk van mij niet te lang hebben…..want tja…..mama's kunnen ook niet zonder hxc3xa9?!

 Ik heb het over mijn laptop, die hier op de eettafel staat. Sinds we bij een vriendinnetje zijn geweest en ze heeft ontdekt dat er op studio100 leuke spelletjes zijn te doen, wil ze het liefst de hele dag erachter zitten. Maar dat laat deze (pedagogische) mama niet toe. Zo kleurt ze graag online de kleurplaten in en is het memoriespel van Bol & Smik haar favoriete spel. Vaak mag ze van mij even erachter als ik eten sta te koken, dat is net een momentje dat mevrouw aandacht vraagt van mama en ik dan mijn handen wel vrij wil hebben voor ik in mijn handen snij….Ik moet eerlijk zeggen dat er echt wel leuke spelletjes op staan en het online kleuren ook erg leuk is voor kids! En als je ziet hoe snel ze door heeft hoe ze een muis moet hanteren, dan zal zij later nooit met de muis in de rechterbovenhoek van het beeldscherm zitten…

Een klein maandje geleden schreef ik hier over een situatie op mijn werk, waar ik een hersenschudding aan had overgehouden. Hoe staat het er nu eigenlijk voor?

Na een traject van de arbodienst, werk ik inmiddels weer volledig. Last van mijn hoofd heb ik nauwelijks meer, op af en toe een kleine duizeling na. De warmte de afgelopen tijd heeft ook niet echt bij het herstel geholpen moet ik zeggen. Dit heeft het proces volgens mij wel vertraagd. Maar goed, het gaat nu weer goed met me en daar ben ik heel blij om. Het was echt heel vervelend om met een hersenschudding te liggen en een kleine meid van 3,5 rond te hebben huppelen. Gelukkig dat oma ook bereid was haar 3 daagjes van ons over te nemen.

Het circus rondom de heer in kwestie is op mijn werk nog in volle gang. Psychiaters, artsen, familie, leidinggevende, maatschappelijk werk, medicijnen, aanvragen voor ander huis……….alles passeert de reveu! Familie begrijpt het allemaal wel, maar strijden er ook voor dat hun man/vader toch mag blijven. Ergens heel logisch, want wat zal jij doen in hun situatie…..het is en blijft je man/vader. Het doet me wel goed, dat er nu eindelijk eens geluisterd wordt door het management en er ook daadwerkelijk actie wordt genomen. Er zal gewoon wel een hele tijd overheen gaan eer de juiste weg is bewandeld. Of hij nu blijft (onder sedatie) of wordt uitgeplaatst is nog niet duidelijk. In oktober loopt zijn indicatie af bij ons, dus mogelijk is dat voor ons wel gunstig! En ach….op zich vind ik het ook niet erg als hij toch blijft, als hij maar de juiste medicatie krijgt waardoor hij rustig en handelbaar is!

Alweer even niet geblogd…..het is gewoon te heet om achter de laptop te zitten! Alhoewel het binnen koeler is dan buiten, heb ik er gewoonweg de puf niet voor.

Ik denk dat heel nederland hier wel mee te kampen heeft. De temperaturen lopen nu eenmaal hoog op en daar hebben we het mee te doen. En ach, ik zal niet klagen, want wilden we allemaal eigenlijk geen mooie zomer? Waar ik wel over zal klagen……de temperaturen (nee niet van buiten) die op mijn werk gemeten zijn! Die vinden wij werknemers erg schrikbarend eigenlijk!

Je moet je voorstellen dat je een bewoner van ca 80 kilo staat te wassen in een kamer aan de zonkant en met een plat dak boven je hoofd. De bewoner kan je niet meehelpen ivm stijve armen en benen, die dicht tegen het lichaam aangeklemd zitten ten gevolge van een CVA…Dit alles gebeurd om ca 9 uur 's morgens met een temeratuur van 30 graden! Ja dat lees je goed  ja…..dat is de temperatuur die dan bij ons op de afdeling is! 's Middags in de huiskamer worden er temperaturen gehaald van bijna 34 graden! (met ventilatoren!)  En dan vinden ze het gek dat er personeel uitvalt of niet lekker wordt? De directie is al langsgeweest en heeft beloofd iets te zullen gaan doen en naar horen zeggen gaat er ook wat gebeuren, iets in de trant van airco ofzo, maar dat wordt dan wel pas over een maandje ofzo, want ja, iedereen wil met deze temperaturen airco en die bedrijven hebben het nu natuurlijk harstikke druk, dus of wij het nog even willen uitzingen…..

Hoe is het bij jullie op de werkplek gesteld met de hitte?

…dat ik over ongeveer 3 weken afstand ga doen van mijn trouwe vierwieler.

Die mij al 5 jaar lang trouw overal naartoe heeft gebracht. Mij niet xc3xa9xc3xa9n keer, ok…..xc3xa9xc3xa9n keer dan, in de kou heeft laten staan. Mijn peugeot 206, 1.6 waarmee ik menig andere auto eruit trok bij de stoplichten. Waar ik veel, maar dan ook heel veel in vervoerd heb (zelfs het winnie de pooh tuinhuisje met glijbaan & picknicktafel)…..Ik zal hem zeker missen!! En ik stap ook van mijn geloof af, rij al 14 jaar alleen maar peugeot! Maar wat krijg ik ervoor terug? Een nieuwe vierwieler, wegenbelasting vrij, erg zuinig in benzine verbruik, lekker klein en wendbaar, leuke kleur, niet veel bergruimte….maar ach we hebben de leasewagen ook nog hxc3xa9! Zie hier mijn nieuwe trots!

Zoals het jullie misschien al weten of hebben gezien, draagt dochterlief sinds maart een bril. Hier is een hele lange weg aan vooraf gegaan, waar ik volgens mij niet veel over verteld heb. Laat ik bij het begin beginnen…

Dochterlief was bijna 1,5 jaar toen ze op het CB contateerde dat dochterlief wat loensde. Dus er werd een verwijzing naar het oogziekenhuis meegegeven. We liepen daar al een jaar en nog werd er niet veel gedaan en bijna niks uitgelegd aan ons. Wat zou eventueel het traject worden? En bij elk bezoek zag dochterlief een andere arts…niet echt handig met kleine kindjes. Bij ons laatste bezoek was ik helemaal boos, het paspoortnummer klopte niet met het nummer van het ziekenfonds op hun lijst, of ik nog meer paspoorten had? Dus ik geprobeerd zo vriendelijk mogelijk te blijven en gezegd dat ik maar 1 paspoort heb en dat ze niet bij mijn man stond ingeschreven. Gaat ze het 5 minuten later aan mijn man vragen!! Nou toen kwam het stoom wel uit mijn oren. We zijn toen naar een ander ziekenhuis overgestapt en hier werden al gelijk nieuwe onderzoeken gedaan en kregen we een uitgebreide uitleg over wat er allemaal zou gaan gebeuren en wat het toekomstperspectief is. Uit de onderzoeken bleek dat dochterlief slecht ziet en met name met haar rechteroog. Het is wel mogelijk doordat we er zo vroeg bij zijn dat ze er in de toekomst overheen groeit en ze dan geen bril meer nodig heeft. We kregen een briefje mee voor de opticixc3xabn en moesten een bril gaan uitzoeken. Nou dat was in eerste instansie wel even slikken voor ons, maar ons meisje was dol enthousiast en wilde alle brillen wel hebben uit de winkel. Ze mocht er 2 uitzoeken, aangezien er een actie was. Dochterlief doet het heel goed met het dragen van de bril en heel af en toe vraagt ze of hij even af mag.

Vandaag zijn we voor controle terug geweest en kreeg ze te horen dat ze het heel goed doet! Wat was ze trots toen ze dat hoorde! Wel doet haar rechteroog nog steeds minder dan links en moet dochterlief nu 2 uurtjes per dag haar linkeroog gaan afplakken. Ze heeft 2 dozen met plakpleisters meegekregen (die ze zelf mocht uitzoeken en natuurlijk koos ze…….roze & glitters) en over 3 maanden moeten we weer terug komen. Wat wel heel fijn is, is dat ze erg blij is dat ze pleisters heeft gekregen voor haar oog omdat haar grote vriendin F ook pleisters voor haar oog heeft! (we vertellen maar even niet dat F ze voorlopig niet hoeft te plakken)

Vrijdagavond 11 juni, ben op mijn werk bezig om een bewoner naar bed te brengen. Deze meneer hangt in de passieve lift en hangt hoger dan mij, ik buk even om iets goed te leggen op zijn bed en mijn collega draait zich even om, om iets te pakken. Ineens krijg ik het gevoel alsof er iets heel zwaars op mijn hoofd valt en maak een klap naar beneden met mijn hoofd….

In eerste instansie dringt het nog niet gelijk tot me door wat er nou eigenlijk gebeurd is, maar dan ineens weet ik het. Deze meneer, die er om bekend staat dat hij heel agressief kan zijn, heeft mij met zijn volle vuist boven op mijn hoofd geslagen! Ik werd gelijk erg boos en kon ook niet vriendelijk blijven tegen hem. We hebben ons werk afgemaakt en ik ben daarna weggegaan. Hierna had ik een zwaar hoofd, maar ben toch maar blijven werken…..tot ruim een uur erna ik ineens allerlei klachten kreeg. Hoofdpijn, duizelig, raar gevoel in mijn nek en misselijk. Ik ben even naar buiten gestuurd door mijn collega's om frisse lucht te halen, maar het werd er niet echt beter op. Het avondhoofd ingelicht en hij zei dat het zeker nog met die klap te maken kon hebben. Zaterdagochtend had ik nog steeds erge last en ben ik naar de huisartsenpost gegaan. Diagnose: spierspanning doordat mijn nek de klap heeft opgevangen en een lichte hersenschudding! Kreeg tramadol voorgeschreven. Dat werd dus de ziektewet in en heb mijn leidinggevende maar even thuis opgebeld. Nou toen gingen alle toeters en bellen draaien hoor. Deze man hoort al een hele tijd niet meer bij ons, maar aangezien hij bevriend is met de directeur zat hij er nog steeds. Voor mijn manager is nu de maat vol en moet er actie ondernomen gaan worden. Vandaag zijn er al besprekingen geweest en er wordt een tijdelijke BOPZ aangevraagd voor hem zodat we hem mogen gaan sederen en vastbinden. Zijn vrouw was het hier niet mee eens, maar mijn leidinggevende heeft haar verteld dat nu hij personeel gaat verwonden, zij hier geen inspraak meer in heeft. En er gaat nu ook gekeken worden of hij toch niet uitgeplaatst wordt. Ik zit in ieder geval nog wel eventjes thuis en ben erg zweverig van de tramadol, lig ook veel op bed. Gelukkig is mijn kleine meisje gek op films kijken van K3, dus deze mama hier is even niet pedagogisch bezig!

We zouden kunnen klagen over het feit dat we zo'n dorst hebben, het zo verschrikkelijk warm (lees=heet) is, we zoveel vlees moeten eten terwijl het van Sonja niet mag en de tuin op een modderpoel lijkt……maar dat gaan we niet doen!

Nee integendeel…….We hebben heerlijk de gehele dag vertoefd in de tuin, al dan niet onder de parasol, lekker met vrienden aan de bbq en rosxc3xa9 gezeten. De kindjes hebben lekker het zand uit de zandbak gehaald en water uit het badje eroverheen gegooid…..maar wat hadden ze het naar hun zin!! Dus nee…..we gaan niet klagen, hier werd gewoon keihard genoten van het heerlijke weer!

Het gebeurde op een vrijdagavond, mijn werkavond. Manlief belde me op mijn werk dat dochterlief zo hard was gevallen dat xc3xa9xc3xa9n van haar voortanden schuin naar achteren stond.

Hij heeft de spoedlijn van de tandartsen gebeld en kreeg het nummer van de dienstdoende tandarts door. Toen hij de tandarts aan de lijn had, vertelde die hem dat hijzelf de tand recht moest zetten, dit omdat kleine kindjes dat eerder toelaten door xc3xa9xc3xa9n van de ouders dan door een vreemde tandarts. De assistente had hem ook nog verteld dat als hij recht stond er niks meer hoefde te gebeuren, omdat ze toch niks kunnen doen. Dus zo gezegd, zo gedaan…..,manlief heeft de tand recht gezet (gelukkig deed het voor ons kleine meisje geen pijn, waarschijnlijk was de boel verdoofd door de klap) en dat was dat. Ik hoefde van manlief niet naar huis te komen, ze was alweer lief aan het spelen. De dag erna was ik naar een beurs toe en toen ik thuiskwam zei manlief dat ze heel hangerig en druilerig was. Met veel vragen ben ik erachter gekomen dat ons klein meisje heel veel pijn had in haar mondje, dus weer de dienstdoende tandarts gebeld. Dit was deze dag een andere tandarts. We moesten gelijk langskomen en hij vond het heel raar dat de tandarts van vrijdag haar niet liet komen en nog erger dat manlief de tand recht moest zetten. Hij heeft een foto gemaakt (en wat deed ze het goed ons kleine meisje) en gelukkig was de tand van binnen niet gebroken, daar was de tandarts bang voor. We kregen een kuurtje mee en het advies om de komende tien dagen niks te laten afbijten, aangezien d'r tand erg los zat. En nu was het afwachten of hij weer vast zou groeien of eruit zou vallen! Na het weekend heb ik gelijk een afspraak gemaakt bij onze eigen tandarts en ook hij was er niet van gecharmeerd dat manlief zelf die tand moest rechtzetten, en dan niet zozeer dat het verkeerd kon gaan, maar vooral dat dochterlief er een trauma aan over had kunnen houden en manlief het dan gedaan zou hebben. Misschien had ze wel heel lang boos op hem geweest en mocht hij niet meer aan haar komen. Onze tandarst heeft dan zoiets van dat hij beter de boeman kan zijn aangezien ze hem maar 2 keer per jaar ziet. Op zijn aanraden hebben we dan ook een klacht bij de tandarts van die vrijdag ingediend. Vorige week werd manlief door die tandarts gebeld en vertelde hij dat hij manlief nog wel met haar had verwacht die vrijdagavond. Manlief vertelde dat zijn assistente had gezegd dat ze toch niks meer konden doen, dus als hij recht stond er niks meer hoefde te gebeuren. De tandarts heeft hiervoor zijn excuses aangeboden.

Hoe het nu met de tand gaat? Hij zit weer  goed  vast en ze kan weer alles eten en afhappen. We zijn zo blij dat hij is blijven zitten! Hij kan alleen nog gaan verkleuren en we weten natuurlijk niet of de onderliggende volwassentand schade heeft opgelopen. De tijd zal dat leren….

Sinds ik klaar ben met de opleiding ben ik weer aan het bakken geslagen. Ik heb de tijd er weer voor en de meeste weten dat ook, dus de opdrachtjes stromen weer binnen!

Ik heb dan ook niet stil gezeten de laatste weken….en de komende weken krijg ik het nog druk met bakken. Hier een kleine impressie van de taarten van afgelopen weken.